Shloka 26
भारत! विभिन्न देशोंमें लोग जिन वस्तुओंकी इच्छा रखते थे, उन्हें वे ही दी जाती थीं। भूखोंको भोजन करानेके लिये सर्वत्र अन्नका प्रबन्ध किया गया था ।। यो यो यत्र द्विजो भोज्यं भोक्तुं कामयते तदा । तस्य तस्य तु तत्रैवमुपजहुस्तदा नूप,नरेश्वरर जिस किसी देशमें जो-जो ब्राह्मण जब कभी भोजनकी इच्छा प्रकट करता, बलरामजीके सेवक उसे वहीं तत्काल खाने-पीनेकी वस्तुएँ अर्पित करते थे
bhārata! vibhinnadeśeṣu lokā yāni vastūni kāmayante sma, tāni tāni tebhya eva dīyante sma. bubhukṣitānāṃ bhojanārthaṃ sarvatra annasya prabandhaḥ kṛto 'bhavat. yo yo yatra dvijo bhojyaṃ bhoktuṃ kāmayate tadā, tasya tasya tu tatraivam upajahuḥ tadā nūpa-nareśvara.
O Bhārata, sa iba’t ibang lupain, anumang bagay ang ninanais ng mga tao ay siya ring ibinibigay sa kanila. Upang mapakain ang mga nagugutom, may paghahanda ng pagkain sa lahat ng dako. Saanman at kailanman naisin ng isang brāhmaṇa na kumain, ang mga tagapaglingkod ni Balarāma ay agad na naghahandog ng pagkain at inumin doon mismo—kaya, O hari sa mga tao, ang pagkamapagpatuloy ay natitiyak nang walang pagkaantala.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma expressed as prompt hospitality and annadāna: ensuring that the hungry—especially brāhmaṇas seeking food—are served immediately and appropriately, reflecting responsible stewardship and generosity.
Vaiśampāyana describes an organized provision of supplies and food across regions: whenever a brāhmaṇa wished to eat, attendants served him on the spot, indicating a well-managed, large-scale arrangement of hospitality.