Shloka 38
Adhyāya 33: Rauhiṇeya (Balarāma) is welcomed and takes his seat to witness the gadā-engagement
तदाह्वानममृष्यन् वै तव पुत्रो$तिवीर्यवान् । प्रत्युपस्थित एवाशु मत्तो मत्तमिव द्विपम्,महाराज! उस समय आपका अत्यन्त पराक्रमी पुत्र दुर्योधन भीमसेनकी उस ललकारको न सह सका। वह तुरंत ही उनका सामना करनेके लिये उपस्थित हो गया, मानो एक मतवाला हाथी दूसरे मदोन्मत्त गजराजसे भिड़नेको उद्यत हो गया हो
tadāhvānam amṛṣyan vai tava putro 'tivīryavān | pratyupasthita evāśu matto mattam iva dvipam, mahārāja ||
Wika ni Sañjaya: Hindi nakayanan ang hamon na iyon, ang iyong anak—na may pambihirang lakas—ay agad na lumapit upang humarap, O Hari, na wari’y isang lasing na elepante na sumasalubong sa isa pang nagngangalit na panginoon ng mga elepante.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how intolerance of insult and wounded pride can overpower restraint, pushing even a capable warrior into immediate confrontation. Ethically, it points to the danger of letting ego and rage dictate action, thereby accelerating violence in war.
Bhīma issues a forceful challenge; Duryodhana cannot bear it and promptly steps forward to face him. Sañjaya describes this rapid escalation with a vivid simile: one maddened elephant rushing to meet another.