Bhīma–Duryodhana Gadāyuddha Saṃkalpa
Resolve for the Mace Duel
उदतिष्ठत पुत्रस्ते प्रतपन् रश्मिवानिव । कंधेपर लोहेकी गदा रखकर बँधे हुए जलका भेदन करके आपका वह पुत्र प्रतापी सूर्यके समान ऊपर उठा
udatiṣṭhat putras te pratapan raśmivān iva | kandhe lohamayīṃ gadāṃ nidhāya baddha-jalaṃ bhittvā tava sa putraḥ pratāpī sūrya iva ūrdhvaṃ utthitaḥ |
Sabi ni Sañjaya: Muling umangat ang iyong anak, nagliliyab na parang maningning na araw. Nakapatong sa balikat ang pamalong bakal, binasag niya ang tubig na wari’y nakagapos at umangat—maningning sa tapang, na para bang ang araw mismo’y sumisikat. Ipinakikita ng tagpong ito ang kanyang matatag na loob: kahit pigilan at idiin pababa, pilit niyang binabawi ang tindig upang muling sumabak sa labanan.
संजय उवाच
The verse highlights steadfastness and warrior-resolve: even when constrained and forced down, a kṣatriya is expected to recover composure, rise again, and continue to face adversity with courage and self-command.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that his son rises up again, shining like the sun, with an iron mace on his shoulder, breaking through restraining waters and emerging upward—signaling a return to action in the battle setting.