Shloka 263
अध्याय ३: कृपस्य दुर्योधनं प्रति नीत्युपदेशः
Kṛpa’s Counsel to Duryodhana
भीममभ्यद्रवन् संख्ये पतजड़ा इव पावकम् । उस समय अपने प्राणों और बन्धु-बान्धवोंका मोह छोड़कर रोष और आवेशमें भरे हुए पैदल सैनिक युद्धस्थलमें भीमसेनकी ओर उसी प्रकार दौड़े, जैसे पतंग चलती हुई अतापर टूट पड़ते हैं
bhīmam abhyadravan saṅkhye pataṅgā iva pāvakam |
Wika ni Sañjaya: Sa gitna ng labanan, sumugod sila kay Bhīma na parang mga gamu-gamo na, sa bulag na udyok, ay sumasalpok sa naglalagablab na apoy. Noon, ang mga kawal na naglalakad—punô ng poot at pagkalasing sa digmaan—iniwan ang pag-aalala sa sariling buhay at maging ang pagkakapit sa mga kamag-anak, at rumagasa kay Bhīmasena na parang mga insektong bumubulusok sa nagbabagang init.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse warns of the self-destructive power of uncontrolled anger and battlefield frenzy: like moths rushing into fire, warriors can abandon discernment, life, and even familial bonds, turning courage into reckless ruin.
Sañjaya describes foot-soldiers in the battle charging directly at Bhīma with intense rage, comparing their headlong assault to moths plunging into a flame.