अध्याय ३: कृपस्य दुर्योधनं प्रति नीत्युपदेशः
Kṛpa’s Counsel to Duryodhana
आरुह्य जवसम्पन्ना: पादातान् प्रजहुर्भयात् । कुछ महारथी भयके मारे घोड़ोंपर, दूसरे लोग हाथियोंपर और कुछ लोग रथोंपर आरूढ़ हो पैदलोंको वहीं छोड़ बड़े वेगसे भागे
āruhya javasampannāḥ pādātān prajahur bhayāt |
Sinabi ni Sañjaya: Tinamaan ng matinding takot, may ilang mandirigma ang sumakay sa mga matutuling kabayo, iniwan ang mga kawal na naglalakad sa mismong lugar, at tumakas nang ubod-bilis. Ipinapakita ng tagpong ito kung paanong ang sindak ay nakababasag ng disiplina at katapatan sa digmaan, kapag ang pag-iingat sa sariling buhay ang nanaig sa tungkuling tumindig kasama ng mga kasamahan.
संजय उवाच
Fear can dissolve dharma in practice: when panic rises, warriors may abandon comrades and order, showing how ethical duty and solidarity require inner steadiness, especially under crisis.
Sañjaya reports a moment of battlefield rout: some fighters mount swift horses and, driven by fear, leave the foot-soldiers behind and run away rapidly, indicating disorder and collapse of formation.