द्वैपायनह्रदे दुर्योधनान्वेषणम् / The Search for Duryodhana at Dvaipāyana Lake
समागतमपकश्याम हाांशुमन्तमिव प्रजा: । “वीरोंका विनाश करनेवाले इस संग्रामसे बचकर तुम कुशलपूर्वक नगरमें लौट आये-- इस अवस्थामें हमने तुम्हें उसी प्रकार देखा है, जैसे रात्रिके अन्तमें प्रजा भगवान् भास्करका दर्शन करती है
sagatam apakaby1ma h1bumantam iva praj1 | v2br1k1 vin1ba-karaeena asya sagr1masya bacitv1 tva ku5bala-p6brvaka nagara punar 1gata | asy1 avasth1y1 vayam tv1 tath1 dad5bima yath1 r1try-ant1t praj1 bhagavanta bh1skara dar5bayanti ||
Sinabi ni Sanjaya: “Nakita naming ikaw ay nagbalik na ligtas at muling nakapiling namin, na wari’y ang maningning na araw na sumisikat sa paningin ng mga tao sa pagtatapos ng gabi. Nakaligtas ka sa digmaang ito na nagdadala ng pagkapuksa ng mga bayani, at nakabalik ka sa lungsod na nasa mabuting kalagayan. Sa anyong ito, minamasdan ka namin gaya ng pagtanaw ng mga tao sa pinagpalang Araw matapos lumipas ang dilim.”
संजय उवाच
The verse frames a warrior's safe return from a hero-destroying war as a moral and emotional restoration for the community: like sunlight after night, survival and return re-establish hope, order, and the welfare of the people.
Sanjaya addresses a returning figure who has escaped a deadly phase of battle and come back safely to the city; he compares the sight of this return to the people seeing the sun at dawn, emphasizing collective relief after fear and darkness.