धृतराष्ट्र-संजय-संवादः — दुर्योधनस्य ह्रदप्रवेशः
Dhṛtarāṣṭra–Saṃjaya Dialogue: Duryodhana’s Entry into the Lake
शरैरनेकसाहसैर्वारियामास संयुगे । उन सबको युद्धसे उदासीन देख प्रतापी माद्रीकुमार सहदेवने अनेक सहस्र बाणोंकी वर्षा करके उन्हें युद्धस्थलमें ही रोक दिया
sañjaya uvāca | śarair aneka-sāhasair vāriyāmāsa saṃyuge |
Sinabi ni Sañjaya: Sa kasagsagan ng labanan, pinigil niya sila sa pamamagitan ng libu-libong palaso. Nang makita niyang ang mga mandirigmang iyon ay tila nawawalan ng sigasig at nagiging walang malasakit sa pakikipagdigma, si Sahadeva—ang magiting na anak ni Mādrī—ay nagpaulan ng di-mabilang na mga palaso at pinanatili silang nakatali sa mismong larangan ng digmaan, pinipilit silang harapin ang kanilang tungkulin bilang mga mandirigma at huwag umurong sa gitna ng digmaan.
संजय उवाच
In a dharma-framed war, neutrality or withdrawal at a critical moment can become a form of adharma; Sahadeva’s action symbolizes enforcing responsibility and steadiness in one’s appointed role (kṣatriya-dharma) when the situation demands engagement.
Sañjaya reports that Sahadeva, seeing opposing fighters become disengaged from the battle, unleashes a massive volley of arrows to stop and pin them in place on the battlefield, preventing their movement and forcing continued confrontation.