भीमसेनस्य कौरवसुतवधः तथा श्रुतर्वावधः
Slaying of Kaurava princes and the fall of Śrutarvā
अथापश्यं॑ सात्यकिं तमुपायान्तं महारथम् । रथैश्नतुःशतैर्वीरों मामभ्यद्रवदाहवे,इतनेमें ही मैंने महारथी सात्यकिको अपने पास आते देखा। वीर सात्यकिने युद्धस्थलमें चार सौ रथियोंके साथ मुझपर धावा किया
athāpaśyaṃ sātyakiṃ tam upāyāntaṃ mahāratham | rathaiś catuḥśatair vīro mām abhyadravad āhave ||
Wika ni Sañjaya: “Noon ko nakita ang dakilang mandirigmang karwahe na si Sātyaki na papalapit. Ang bayaning si Sātyaki, kasama ang apatnaraang mandirigmang nakasakay sa mga karwahe, ay dumaluhong nang tuwiran sa akin sa larangan ng digmaan.”
संजय उवाच
The verse highlights the battlefield ethic of kṣātra-dharma: decisive action, courage, and organized force in war. It also underscores how quickly circumstances shift in conflict, demanding alertness and readiness.
Sañjaya reports that Sātyaki, a renowned Pāṇḍava ally, advances toward him and launches an attack, supported by four hundred chariot-warriors—signaling a major tactical push in the battle.