अध्याय २२ — अमर्याद-युद्धवर्णन
Unrestrained Battle Description and Śakuni’s Rear Assault
तेषां पत्रसमुद्भूतं रजस्तीव्रमदृश्यत । वातेन चोद्धतं राजन् धावदभिश्नाश्वसादिभि:,राजन! उनके वाहनोंसे, हवासे और दौड़ते हुए घुड़सवारोंसे उड़ायी गयी भयंकर धूल सब ओर व्याप्त दिखायी देती थी
teṣāṁ patra-samudbhūtaṁ rajastīvram adṛśyata | vātena coddhataṁ rājan dhāvadabhiśna-aśva-sādibhiḥ ||
Wika ni Sañjaya: O hari, nakita ang isang mabangis na ulap ng alikabok na umaangat mula sa kanilang mga karo; hinahampas ng hangin at inuuga ng nagmamadaling mga kabayo at mangangabayo, kumalat ito sa lahat ng dako, tinakpan ang larangan at lalo pang pinasidhi ang kalituhan ng labanan.
संजय उवाच
The verse underscores how war generates not only physical destruction but also obscuration—dust that blinds and disorients—symbolizing how conflict clouds perception and judgment, making discernment (dharma-buddhi) harder amid frenzy and speed.
Sañjaya describes the battlefield as the armies surge forward: chariots and fast-moving horses and riders, aided by the wind, raise a thick, intense dust cloud that spreads across the field.