अध्याय २२ — अमर्याद-युद्धवर्णन
Unrestrained Battle Description and Śakuni’s Rear Assault
ननाद च महानादं प्रवर: सर्वधन्विनाम् । तद् युद्धमभवच्चित्रं घोररूपं च मारिष
nanāda ca mahānādaṃ pravaraḥ sarva-dhanvinām | tad yuddham abhavac citraṃ ghora-rūpaṃ ca māriṣa ||
Wika ni Sañjaya: Ang pinakadakila sa lahat ng mamamana ay nagpalabas ng isang malakas na sigaw. Pagkaraan, ang labanan ay naging kahanga-hangang pagmasdan ngunit kakila-kilabot ang anyo—isang tanawing nakapangingilabot at nakapagtuturo rin ng nakasisindak na kabayaran ng digmaan, O kagalang-galang.
संजय उवाच
The verse juxtaposes splendor and horror: martial prowess can appear magnificent, yet the same battlefield is ghora—terrifying—hinting at the ethical tension between heroic display and the suffering inherent in war.
Sañjaya reports that the foremost archer roars loudly, and this signals an escalation: the combat turns into a vivid, dramatic spectacle, simultaneously impressive (citra) and fearsome (ghora-rūpa).