Shloka 156
अध्याय २२ — अमर्याद-युद्धवर्णन
Unrestrained Battle Description and Śakuni’s Rear Assault
न चचाल महाराज सर्वसैन्यस्य पश्यत: । महाराज! वे महामनस्वी वीर सारी सेनाके देखते-देखते दुर्योधनपर चारों ओरसे बाणसमूहोंकी वर्षा कर रहे थे तो भी वह विचलित नहीं हुआ
na cacāla mahārāja sarvasainyasya paśyataḥ |
Wika ni Sañjaya: O Hari, sa harap ng buong hukbo, ni hindi man lamang siya natinag. Bagaman binubuhusan ng mga bayaning dakila ang Duryodhana mula sa lahat ng panig ng sunod-sunod na ulang-palaso, nanatili siyang di matinag—matatag sa harap ng panganib, taglay ang mabagsik na paninindigang siyang sumasandig sa mandirigma sa gitna ng dilim na moral ng digmaan.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights steadfastness under pressure: a warrior’s composure in public crisis becomes a measure of resolve. Ethically, it also points to the tragic power of determination in war—steadiness can serve both righteous duty and destructive ambition.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that, before the eyes of the whole army, Duryodhana does not waver even as opponents rain arrows on him from all sides.