Mahabharata — Shalya Parva, Shloka 11
अध्याय २२ — अमर्याद-युद्धवर्णन
Unrestrained Battle Description and Śakuni’s Rear Assault
धनुश्चिच्छेद भल्लेन सहदेवस्य मारिष | भरतश्रेष्ठ! उसने युद्धस्थलमें युधिष्ठिरको सौ
sañjaya uvāca | dhanuś ciccheda bhallena sahadevasya mārīṣa | bharataśreṣṭha! sa yuddhasthale yudhiṣṭhiraṃ śatena bhīmasenaṃ saptatyā sahadevaṃ pañcabhir nakulaṃ catuḥṣaṣṭyā dhṛṣṭadyumnaṃ pañcabhir draupadī-putrān saptabhiḥ saptabhiś ca sātyakiṃ tribhir bāṇair āhatavān | mānyavara! sārdhaṃ caikena bhallena sahadevasya dhanuś ciccheda || tad apāsya dhanuś chinnaṃ mādrī-putraḥ pratāpavān ||
Sinabi ni Sañjaya: “O kagalang-galang na ginoo, sa isang matalim na palasong bhalla ay pinutol niya ang busog ni Sahadeva. O pinakamainam sa angkan ng Bharata! Sa larangan ng digmaan, tinamaan niya si Yudhiṣṭhira ng sandaang palaso, si Bhīmasena ng pitumpu, si Sahadeva ng lima, si Nakula ng animnapu’t apat, si Dhṛṣṭadyumna ng lima, ang mga anak ni Draupadī ng tigpipitong palaso bawat isa, at si Sātyaki ng tatlo. At, mahal na ginoo, sa iisang bhalla ay pinutol din niya ang busog ni Sahadeva. Itinapon ang naputol na busog, ang magiting na anak ni Mādrī (Sahadeva) ay naghanda upang ipagpatuloy ang labanan.”
संजय उवाच
Educational Q&A
Even amid intense violence, the episode highlights kṣatriya-dharma: steadfastness and composure under loss. Sahadeva’s bow is cut, yet he does not collapse; he discards the broken weapon and continues—an ethic of resilience and duty in battle.
Sañjaya reports a surge of martial dominance: a warrior showers key Pāṇḍava leaders and allies with arrows in specified counts, then decisively severs Sahadeva’s bow with a bhalla. Sahadeva, the son of Mādrī, throws away the broken bow to keep fighting.