Adhyāya 21 — Duryodhanasya bāṇavarṣaḥ
Duryodhana’s Arrow-Storm and the Dust-Obscured Engagements
तस्मिन् सात्यकिना वीरे द्वैरथे विरथीकृते
tasmin sātyakinā vīre dvairathe virathīkṛte
Wika ni Sañjaya: Nang ang bayaning mandirigmang nakikipaglaban mula sa karwahe ay inalisan ni Sātyaki ng kanyang karwahe at ginawang walang-karwahe, biglang nagbago ang timbangan ng labanan—ipinapakita na sa digmaan, ang tapang at estratehiya ay maaaring agawin sa isang mandirigma, sa isang iglap, ang mismong sandigan ng kanyang tungkulin at dangal sa larangan.
संजय उवाच
The verse highlights the fragility of martial advantage: a warrior’s status and effectiveness in battle can depend on external supports (like a chariot), and skillful action can abruptly remove those supports—testing composure, duty, and honor under sudden reversal.
Sañjaya reports that Sātyaki has rendered a heroic chariot-fighter ‘chariotless’—either by disabling the chariot or forcing the warrior off it—marking a decisive moment in the ongoing combat.