Śālva’s Elephant Assault and the Counterstroke (शाल्वस्य नागारूढाभ्यवहारः)
जवेनाभ्यपतन् ह्ृष्टा यत्ता वै तावकं बलम्,माद्रीपुत्र नकुल-सहदेव और महाबली सात्यकिने शकुनिपर धावा किया। ये सब लोग हर्ष और उत्साहमें भरकर बड़ी सावधानीके साथ आपकी सेनापर वेगपूर्वक टूट पड़े
javenābhyapatan hṛṣṭā yattā vai tāvakaṃ balam | mādrīputrau nakula-sahadevau mahābalī sātyakiś ca śakunipar dhāvāṃ cakruḥ | te sarve harṣotsāhabharitāḥ susaṃyatāḥ tava senām vegena samabhyapatanta ||
Sinabi ni Sañjaya: Sa matinding bilis, nag-uumapaw sa galak ngunit nananatiling disiplin, sinalakay nila ang hukbo ng inyong kamahalan. Ang mga anak ni Mādrī—sina Nakula at Sahadeva—at ang makapangyarihang si Sātyaki ay sumugod patungo kay Śakuni; silang lahat, puspos ng tuwa at alab ng digmaan, maingat na nag-ugnay ng paglusob at mabilis na bumagsak sa inyong mga kawal.
संजय उवाच
The verse highlights a martial ethic: exhilaration and zeal (harṣa, utsāha) become truly effective only when joined with restraint and coordination (susaṃyata). In the Mahābhārata’s war narrative, disciplined energy is portrayed as a decisive virtue for warriors.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Nakula and Sahadeva (Mādrī’s sons) along with the powerful Sātyaki rush upon the Kaurava forces, specifically charging toward Śakuni. They attack with speed and organized intent, intensifying the battle pressure on the Kaurava side.