शल्यवधे कौरवसेनाभङ्गः, भीमस्य गदायुद्धं, दुर्योधनस्य समाह्वानम्
Rout after Śalya’s fall; Bhīma’s mace engagement; Duryodhana’s rally
अश्वैर्निपतितैश्वैव संछन्नाभूद् वसुन्धरा । टूटे-फूटे रथों, जूओं और धुरोंसे, मारे गये महारथियोंसे तथा धराशायी हुए घोड़ोंसे भूमि ढक गयी थी
aśvair nipatitaiś caiva saṃchannābhūd vasundharā |
Wika ni Sañjaya: Natakpan ang lupa ng mga kabayong bumagsak. Ang larangan ng digmaan ay nabalutan ng mga guho—mga karwaheng wasak, mga pamatok at ehe na nabali—at ng mga bangkay ng mga dakilang mandirigmang karwahe, na nagpapakita kung paanong ang dahas ng labanan ay ginagawang kapahamakan kapwa ang tao at ang ipinagmamalaking sandata at sasakyan.
संजय उवाच
The verse underscores the devastating cost of adharma-driven conflict: even the might of warriors and the grandeur of war-machines end in collapse, reminding the listener of impermanence and the ethical weight of violence.
Sañjaya, as the eyewitness narrator, describes the battlefield after intense fighting: the ground is strewn and covered with fallen horses and the shattered remains of chariots and combatants.