Shloka 68
Śalya–Yudhiṣṭhira Duel and the Discharge of the Śakti (शल्यवधप्रसङ्गः)
विधिवत् कल्पितं शुभ्र॑ महाम्बुदनिनादिनम् । सज्जयन्त्रोपकरणं द्विषतां लोमहर्षणम्,युधिष्ठिर दो घड़ीतक उनका पीछा करके सिंहके समान दहाड़ते रहे। तत्पश्चात् मद्रराज शल्य मुसकराकर दूसरे रथपर जा बैठे। उनका वह उज्ज्वल रथ विधिपूर्वक सजाया गया था। उससे महान् मेघके समान गम्भीर ध्वनि होती थी। उसमें यन्त्र आदि आवश्यक उपकरण सजाकर रख दिये गये थे और वह रथ शत्रुओंके रोंगटे खड़े कर देनेवाला था
vidhivat kalpitaṁ śubhraṁ mahāmbuda-ninādinam | sajja-yantropakaraṇaṁ dviṣatāṁ lomaharṣaṇam ||
Sinabi ni Sañjaya: Pagkatapos, ang hari ng Madra na si Śalya, na nakangiti, ay sumakay sa ibang karwahe. Ang karwaheng iyon ay maputi at maningning, inihanda ayon sa wastong tuntunin; umuugong ito nang malalim na tila malaking ulap, ganap na may mga kailangang mekanismo at kagamitan, at nakapagpapatindig-balahibo sa mga kaaway.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in war, action is portrayed as structured and rule-bound (vidhivat): power is not merely brute force but disciplined preparation, and the ethical tension lies in how such ordered readiness can still be used to inspire fear and destruction.
Sañjaya describes Śalya smiling as he mounts another chariot; the chariot is splendid, properly outfitted, thunderous like a storm-cloud, and intimidating to enemies—signaling a renewed, formidable entry into the battle scene.