Shloka 52
Śalya–Yudhiṣṭhira Duel and the Discharge of the Śakti (शल्यवधप्रसङ्गः)
साश्षारोहांश्व तुरगान् पत्तींश्वैव सहस्रधा । व्यपोथयत संग्रामे क्रुद्धों रुद्रः पशूनिव
sāśvārūḍhānś ca turagān pattīṃś caiva sahasradhā | vyapothayat saṅgrāme kruddho rudraḥ paśūn iva ||
Wika ni Sañjaya: Sa kasagsagan ng labanan, winasak niya ang mga mangangabayo na nakasakay sa kanilang mga kabayo, at gayundin ang mga kawal na naglalakad, na pinagpira-piraso sa di-mabilang na paraan—gaya ni Rudra na nagngangalit at pumupuksa ng mga hayop. Ipinahihiwatig ng taludtod na ang poot sa digmaan ay nakapagpapababa sa tao bilang bagay ng walang-pinipiling pagwasak, na nagdudulot ng sindak at pangambang moral sa karahasang walang paghatol.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the terrifying power of wrath in war: when anger dominates, destruction becomes sweeping and indiscriminate, inviting reflection on the ethical cost of violence and the need for restraint even amid conflict.
Sañjaya describes a warrior’s onslaught in battle: he crushes mounted horsemen, their horses, and foot-soldiers in innumerable ways, and his ferocity is likened to Rudra striking down animals.