शल्य–युधिष्ठिरयुद्धप्रारम्भः
Commencement of the Śalya–Yudhiṣṭhira Duel
धृष्टद्युम्नस्तु समरे बलवान् दृढविक्रम: । सप्तत्या विशिखानां वै दुर्योधनमपीडयत्,तब सुदृढ़ पराक्रमी बलवान धृष्टद्युम्नने संग्रामभूमिमें सत्तर बाण मारकर दुर्योधनको पीड़ित कर दिया
dhṛṣṭadyumnas tu samare balavān dṛḍha-vikramaḥ | saptatyā viśikhānāṃ vai duryodhanam apīḍayat ||
Wika ni Sañjaya: Sa gitna ng labanan, ang makapangyarihan at matatag ang tapang na si Dhṛṣṭadyumna ay mariing dumagan kay Duryodhana, tinamaan siya ng pitumpung palaso. Ipinakikita ng tagpong ito ang walang humpay na agos ng digmaan, kung saan ang husay at paninindigan ay sinusukat sa disiplinadong lakas, hindi sa pagpipigil o pakikipagkasundo.
संजय उवाच
The verse highlights the war-ethic of measured prowess: a warrior’s effectiveness is shown through steadfast courage and disciplined action. It also reflects the Mahābhārata’s sober view that in war, even rightful duty (kṣatriya-dharma) manifests as causing suffering, inviting reflection on the moral cost of conflict.
Sañjaya reports that Dhṛṣṭadyumna, powerful and unwavering in valor, overwhelms Duryodhana in combat by striking him with seventy arrows, thereby harassing and hurting him on the battlefield.