Shloka 266
Adhyāya 14: Śalya’s Missile-Pressure and the Pāṇḍava Convergence (शल्यस्य शरवर्षम्)
वासुदेवं च दशभिद्रौणिरविव्याध भारत । भरतनन्दन! तब अअश्वत्थामाने अत्यन्त तेज किये हुए सुवर्णमय पंखवाले बारह बाणोंसे अर्जुनको और दस सायकोंसे श्रीकृष्णको भी घायल कर दिया
sañjaya uvāca | vāsudevaṃ ca daśabhir drauṇir avivyādha bhārata | bharatanandana! tadā aśvatthāmā atyanta-tejaḥ-kṛtān suvarṇa-maya-pakṣavān dvādaśa-bāṇaiḥ arjunaṃ daśa-sāyakaiś ca śrīkṛṣṇaṃ api vyathayām āsa |
Sinabi ni Sañjaya: O Bharata, tinusok ng anak ni Droṇa (Aśvatthāmā) si Vāsudeva (Śrī Kṛṣṇa) ng sampung palaso. Pagkaraan, O ligaya ng mga Bharata, si Aśvatthāmā—na pinalakas nang sukdulan ang kaniyang mga sandata at nilagyan ng mga pakpak na ginto—ay sumugat kay Arjuna sa labindalawang palaso at tinamaan din si Śrī Kṛṣṇa ng sampung punglo. Ipinakikita ng tagpong ito ang madilim na kawalang-kinikilingan ng digmaan: maging ang karwaheng naggagabay sa dharma sa payo ay hindi inililigtas ng poot ng mga sandata, at ang kagitingan ay naihahayag nang di tumitingin sa kabanalan ng sinuman.
संजय उवाच