शल्यपरिघातः (Śalya Under Encirclement) — Mahābhārata, Śalya-parva, Adhyāya 12
असक्तमभ्यवर्षन्त शरवर्षाणि भागश: । चेकितानको मारा गया देख पाण्डव महारथी पृथक्-पृथक् बाणोंकी लगातार वर्षा करने लगे
sañjaya uvāca | asaktam abhyavarṣanta śaravarṣāṇi bhāgaśaḥ | cekitānaś ca mādrīputrau yuyudhānaś ca pāṇḍavāḥ | mahārathīṃs tathānyāṃś ca pṛthak-pṛthag bāṇavarṣair avākiran ||
Wika ni Sañjaya: “Sa walang patid na tindi, ibinuhos nila ang mga ulang-palaso sa mga sukat na bugso. Nang makita nilang napatay si Cekitāna, ang mga kampeon ng Pāṇḍava—ang kambal na anak ni Mādrī at si Yuyudhāna (Sātyaki)—bawat isa sa sariling bahagi, ay binaha ng tuluy-tuloy na palaso ang mga dakilang mandirigmang-karwahe ng kalaban. Ipinakikita ng tagpong ito ang disiplinadong pag-uugnay sa digmaan, kung saan ang husay ay kaakibat ng paninindigan at tungkulin sa gitna ng mabibigat na hinihingi ng labanan.”
संजय उवाच
The verse highlights disciplined action in the midst of conflict: warriors act with focus and coordination, reflecting kṣatriya-dharma—performing one’s duty with steadiness even amid violence and pressure.
Sañjaya describes a phase of the battle where Cekitāna, Nakula and Sahadeva, and Sātyaki each independently unleash continuous volleys of arrows, overwhelming opposing elite chariot-warriors in their respective sectors.