तं तथा पतितं दृष्टवा बान्धवा ये5स्य केचन । शीतैस्ते सिषिचुस्तोयैर्विव्यजुर्व्पयजनैरपि,उन्हें इस प्रकार गिरा हुआ देख उनके जो कोई बन्धु-बान्धव वहाँ मौजूद थे, उन्होंने राजाके शरीरपर ठंडे जलके छींटे दिये और व्यजन डुलाये
taṃ tathā patitaṃ dṛṣṭvā bāndhavā ye 'sya kecana | śītaiḥ te siṣicuḥ toyair vivyajuḥ vyajanair api ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Nang makita siyang nakabagsak sa gayong kalagayan, ang sinumang kamag-anak na naroon ay nagwisik ng malamig na tubig sa katawan ng hari at nagpaypay gamit ang mga pamaypay na kamay—isang madaliang, mahabaging pagsisikap na buhayin at aliwin ang isang nabibigatang mandirigma sa gitna ng lupit ng digmaan.
वैशम्पायन उवाच
Even in the violence of war, dharmic conduct can appear as basic human compassion: relatives do not abandon the fallen but try to revive and soothe him, showing duty of care and kinship.
A man has fallen (likely wounded or unconscious). His nearby relatives, seeing him in that state, sprinkle him with cool water and fan him, attempting to restore his senses and relieve distress.