अध्याय ९ — दुर्योधनस्य अन्त्यावस्था, विलापः, तथा सौप्तिक-प्रतिवृत्तम्
Duryodhana’s Final Condition, Lamentation, and the Night’s Report
तव प्रसादादस्माभि: समित्रै: सह बान्धवै:
tava prasādād asmābhiḥ samitraiḥ saha bāndhavaiḥ
“Sa iyong kagandahang-loob, kami—kasama ang aming mga kaibigan at mga kamag-anak—ay nakapanindigan/nakakilos nang ganito.” Ipinauubaya ni Sañjaya ang kasalukuyang kinalabasan sa biyaya ng kinakausap, na binibigyang-diin ang pag-asa sa tulong ng iba at ang iisang kapalaran ng mga kapanalig at pamilya matapos ang digmaan.
संजय उवाच
The line foregrounds gratitude and accountability: outcomes in political and wartime contexts are often framed as arising from a leader’s favor, and the speaker underscores that friends and relatives share in both benefits and consequences.
Sanjaya, narrating events, speaks to his addressee and credits him with enabling ‘us’—along with allies and kinsmen—indicating a collective situation shaped by the addressee’s support amid the Sauptika Parva’s grim wartime aftermath.