Shloka 84
Sauptika Parva, Adhyaya 8 — Dhṛṣṭadyumna-vadha and the Camp’s Nocturnal Rout
इसके बाद द्रोणकुमार अश्वत्थामा पुनः: भयानक शब्द करनेवाले अपने रथपर सवार हुआ और हाथमें धनुष ले बाणोंद्वारा दूसरे योद्धाओंको यमलोक भेजने लगा ।।
sañjaya uvāca | punaḥ utpatataś cāpi dūrād api narottamān | śūrān sampatataś cānyān kālarātryai nyavedayat ||
Wika ni Sañjaya: Pagkaraan, muling sumakay si Aśvatthāmā, anak ni Droṇa, sa kanyang karwaheng naglalabas ng nakapanghihilakbot na ugong; tangan ang busog, sa pamamagitan ng mga palaso’y ipinadadala niya ang iba pang mandirigma sa daigdig ni Yama. At muli, sa pagtalon at pagsalakay—kahit mula sa malayo—ipinasa niya sa kamay ni Kālarātri (Kamatayan) ang pinakamahuhusay na tao, ang mga bayani na sumugod mula sa iba’t ibang panig.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how, in the grip of vengeance and rage, warrior-energy can devolve into morally troubling violence—especially in night attacks—inviting reflection on dharma in warfare and the ethical cost of abandoning restraint.
Sañjaya describes Aśvatthāmā repeatedly surging forward and killing warriors even from a distance, consigning charging heroes to death (Kālarātri), as the nocturnal slaughter continues.