Shloka 13
Sauptika Parva, Adhyaya 8 — Dhṛṣṭadyumna-vadha and the Camp’s Nocturnal Rout
पाज्चाल्यं शयने द्रौणिरपश्यत् सुप्तमन्तिकात् | क्षौीमावदाते महति स्पर्ध्यास्तरणसंवृते
Pāñcālyaṃ śayane drauṇir apaśyat suptam antikāt | kṣaumāvādāte mahati spardhyāstaraṇasaṃvṛte ||
Sabi ni Sañjaya: Nakita ni Drauṇi (Aśvatthāman) ang prinsipe ng Pāñcāla na mahimbing na natutulog sa kanyang higaan, malapit lamang—sa isang malaking papag na natatakpan ng maringal at kainggit-inggit na puting telang lino. Ipinakikita ng tanawing ito ang pagbaligtad ng dharma sa paglusob sa gabi: isang mandirigma ang humaharap sa kaaway na walang bantay at natutulog, at hinahanap ang tagumpay hindi sa hayagang sagupaan kundi sa palihim na pag-atake.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical tension of warfare: encountering an enemy asleep emphasizes how violence can slip from regulated kṣatriya combat into adharma through stealth and helpless targets, foreshadowing the moral gravity of the Sauptika massacre.
Sañjaya narrates that Aśvatthāman (Drauṇi) comes close and sees a Pāñcāla warrior/prince asleep on a large bed covered with a fine white linen spread—setting the immediate scene for the nocturnal attack in the camp.