Sauptika Parva, Adhyaya 8 — Dhṛṣṭadyumna-vadha and the Camp’s Nocturnal Rout
अपने सगे सम्बन्धियोंको भी छोड़कर सम्पूर्ण दिशाओंमें भागते हुए योद्धाओंके नाम और गोत्रको पुकार-पुकारकर लोग परस्पर बुला रहे थे। कितने ही मनुष्य हाहाकार करते हुए धरतीपर पड़ गये थे ।।
tān buddhvā raṇamatto ’sau droṇaputro vyapothayat | tatrāpare vadhyamānā muhur muhur acetasaḥ ||
Sinabi ni Sañjaya: Nagtatawag-tawagan ang mga tao, isinisigaw ang pangalan at angkan ng mga mandirigmang tumatakas sa lahat ng dako, kahit iniwan na nila ang sarili nilang mga kamag-anak. Marami ang bumagsak sa lupa habang nagwawala sa panaghoy. Nang maunawaan iyon, ang anak ni Droṇa—nabaliw sa silakbo ng labanan—ay pinuksa sila. Doon, ang iba pa’y pinapatay rin; paulit-ulit silang nawawalan ng ulirat, nilalamon ng takot at pagkalito.
संजय उवाच
The verse highlights how unchecked rage and battle-intoxication erase discernment and restraint, leading to adharma—especially in a night assault where the vulnerable are cut down and fear drives people into senselessness.
Sañjaya describes Aśvatthāmā (Droṇa’s son) attacking and felling fleeing warriors; amid the slaughter, many repeatedly lose consciousness or become mentally stunned from terror.