Shloka 15
Adhyāya 6: Śibira-dvāra-sthita Bhūta-varṇana and Aśvatthāmā’s Śaraṇāgati to Mahādeva
तत:ः खड्गवरं धीमान् भूताय प्राहिणोत् तदा
tataḥ khaḍgavaraṃ dhīmān bhūtāya prāhiṇot tadā
Pagkaraan, ang marunong na lalaki ay agad na nagpadala ng isang piling tabak sa nilalang na iyon. Sa madilim na tagpo ng pagsalakay sa gabi, ang karahasan ay hindi lamang laban sa mga kaaway na tao, kundi pati sa isang nakapanghihilakbot na presensya—na lalo pang naglalantad ng dilim ng asal at tumitinding kalupitan sa Sauptika.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how, in the moral gloom of the Sauptika events, violence and fear intensify to the point that action is taken against a ‘bhūta’—suggesting that adharma-driven conflict breeds dread, confusion, and ominous escalation beyond ordinary human combat.
Sañjaya reports that ‘the wise one’ (a capable agent in the episode) sends or hurls a fine sword toward a ‘bhūta’ at that moment, indicating a sudden, tense encounter amid the night-time violence characteristic of the Sauptika Parva.