Previous Verse

Shloka 216

Sauptika-parva Adhyāya 13 — Bhīmasena’s Pursuit of Drauṇi and the Release of a Divine Astra

सर्वलोकप्रमोहार्थ तदस्त्र॑ प्रमुमोच ह । नृपश्रेष्ठ ऐसा कहकर प्रतापी द्रोणपुत्रने सम्पूर्ण लोकोंको मोहमें डालनेके लिये वह अस्त्र छोड़ दिया

sarvalokapramohārthaṃ tad astraṃ pramumoca ha |

Sinabi ni Vaiśaṃpāyana: Sa layuning ilugmok sa pagkalito at pagkahibang ang lahat ng nilalang, pinakawalan niya ang sandatang iyon. Ipinahihiwatig ng gawaing ito ang sinadyang pag-igting ng digmaan—paggamit ng puwersang hindi lamang para talunin ang kalaban, kundi upang lamunin ang kaayusang moral at pangkaisipan ng buong daigdig.

सर्वलोकप्रमोहार्थम्for the purpose of deluding all worlds
सर्वलोकप्रमोहार्थम्:
Karma
TypeNoun
Rootसर्वलोकप्रमोह + अर्थ
FormMasculine, Accusative, Singular
तत्that
तत्:
Karma
TypePronoun
Rootतद्
FormNeuter, Accusative, Singular
अस्त्रम्weapon; missile
अस्त्रम्:
Karma
TypeNoun
Rootअस्त्र
FormNeuter, Accusative, Singular
प्रमुमोचreleased; let loose
प्रमुमोच:
TypeVerb
Rootमुच्
FormPerfect (Paroksha), Third, Singular, Parasmaipada
indeed
:
TypeIndeclinable
Root

वैशम्पायन उवाच

V
Vaiśaṃpāyana
A
astra (divine/supernatural weapon)

Educational Q&A

The verse highlights the ethical danger of deploying power with the intention to spread moha (delusion) broadly: when violence aims at universal confusion rather than limited military necessity, it signals a fall from dharma and invites grave consequences.

In the Sauptika Parva’s aftermath of night slaughter, the narrative reports that a formidable astra is discharged specifically to bewilder all beings, marking a dramatic intensification of the conflict through supernatural means.