Shloka 23
इत्युक्त्वा पाण्डवं कृष्णा राजानं चारुदर्शना,जहि तं॑ पापकर्माणं शम्बरं मघवानिव । नहि ते विक्रमे तुल्य: पुमानस्तीह कश्नन “वीर! जैसे इन्द्रने शम्बरासुरको मारा था, उसी प्रकार आप भी उस पापकर्मी अश्वत्थामाका वध करें। इस संसारमें कोई भी पुरुष पराक्रममें आपकी समानता करनेवाला नहीं है
ity uktvā pāṇḍavaṁ kṛṣṇā rājānaṁ cārudarśanā | jahi taṁ pāpakarmāṇaṁ śambaraṁ maghavān iva || nahi te vikrame tulyaḥ pumān astīha kaścana ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Pagkasabi nito, si Kṛṣṇā (Draupadī), ang reynang marikit, ay hinimok ang haring Pāṇḍava: “Patayin mo ang gumagawa ng kasalanang iyon—gaya ng pagpatay ni Maghavān (Indra) kay Śambara. Sa daigdig na ito, walang lalaking kapantay mo sa kagitingan.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical demand that grave wrongdoing be met with decisive justice, invoking a heroic precedent (Indra vs. Śambara) to strengthen the king’s resolve and to frame punishment of adharma as a ruler’s duty.
Draupadī addresses the Pāṇḍava king and exhorts him to kill the sinful offender (understood in context as Aśvatthāmā), comparing the act to Indra’s slaying of the demon Śambara and praising the king’s unmatched valor.