Shloka 24
अध्याय १ — न्यग्रोधवनोपवेशनम् तथा द्रौणिनिश्चयः
Night at the Banyan and Drauṇi’s Resolve
ततोऊस्तं पर्वतश्रेष्ठमनुप्राप्ते दिवाकरे । सर्वस्य जगतो धात्री शर्वरी समपद्यत
tato ’staṃ parvataśreṣṭham anuprāpte divākare | sarvasya jagato dhātrī śarvarī samapadyata ||
Sabi ni Sañjaya: Pagkaraan, nang marating ng Araw ang pinakamainam na bundok sa paglubog nito, dumating ang Gabi—gaya ng isang inang nagdadala at kumakalinga sa buong daigdig—at naghari sa lahat ng dako, inilulugmok ang sangnilikha sa pamamahinga. Sa himig-etikal ng bahaging Sauptika, ang paglaganap ng gabi’y hudyat ng tabing na pagdadaluyan ng mabibigat na gawaing malapit nang tangkain, at ipinakikitang ang dilim ay maaaring maging kasabwat ng adharma kapag nabigo ang pagpipigil at pagbabantay.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse frames night as a universal shelter, but within the Sauptika Parva it also foreshadows how moral vigilance can lapse under darkness; the setting reminds readers that circumstances (like night) may enable wrongdoing, yet responsibility remains with the doer.
Sañjaya describes sunset: the Sun reaches the western mountain and night spreads over the world. This sets the scene for the nocturnal events that define the Sauptika episode.