एवं तेषु नराग्र्येषु निर्यत्सु गजसाह्वयात् । अनभ्रे विद्युतश्नासन् भूमिश्व समकम्पत
evaṁ teṣu narāgryeṣu niryatsu gajasāhvayāt | anabhre vidyutaḥ śnāsan bhūmiś ca samakampata ||
Sinabi ni Vidura: Nang umalis mula sa Hastināpura ang mga pinakadakilang lalaki, kumislap ang kidlat sa langit na walang ulap, at ang lupa mismo’y nagsimulang yumanig—mga masamang pangitain na nagtatatak ng bigat na moral ng mangyayaring kapalaran.
विदुर उवाच
The verse highlights how adharma-laden political actions are accompanied (in epic narrative logic) by unsettling portents. Nature’s disturbance mirrors ethical disturbance, warning that decisions taken without righteousness can destabilize the world-order.
Vidura describes ominous signs occurring as the leading men depart from Hastināpura: lightning appears despite a cloudless sky and the earth trembles. These signs foreshadow impending turmoil and signal that the departure is tied to grave consequences.