Shloka 14
हिमवत्यनुशिष्टोडसि मेरुसावर्णिना पुरा । द्वैपायनेन कृष्णेन नगरे वारणावते,पूर्वकालमें मेरुसावर्णिने हिमालयपर तुम्हें धर्म और ज्ञानका उपदेश दिया है, वारणावत नगरमें श्रीकृष्णद्वैपायन व्यासजीने, भृगुतुंग पर्वतपर परशुरामजीने तथा दृषद्वतीके तटपर साक्षात् भगवान् शंकरने तुम्हें अपने सदुपदेशसे कृतार्थ किया है। अंजन पर्वतपर तुमने महर्षि असितका भी उपदेश सुना है
himavaty anuśiṣṭo 'si merusāvarṇinā purā | dvaipāyanena kṛṣṇena nagare vāraṇāvate |
Pinaalalahanan ni Vidura si Dhṛtarāṣṭra: “Noon pa man, tinuruan ka ni Merusāvarṇi sa Himalaya; at si Kṛṣṇa Dvaipāyana Vyāsa ay nagbigay sa iyo ng aral sa lungsod ng Vāraṇāvata.” Ang diwa ng paalala: paulit-ulit nang naihain ang wastong payo; kaya ang patuloy na pagkabulag sa dharma ay hindi dahil sa kakulangan ng turo, kundi dahil sa pagtangging makinig.
विदुर उवाच
Educational Q&A
Repeated access to wise instruction does not guarantee righteousness; one must actively heed counsel. Vidura implies that Dhṛtarāṣṭra’s failure is not ignorance but unwillingness to follow dharma despite having been taught by great sages.
In Vidura’s admonition to Dhṛtarāṣṭra, he cites earlier occasions when Dhṛtarāṣṭra received teachings from eminent figures—Merusāvarṇi in the Himalayas and Vyāsa in Vāraṇāvata—strengthening the rebuke that the king has long been given guidance yet remains ethically compromised.