पाण्डवानां वनप्रस्थानवर्णनम् / The Pāṇḍavas’ Departure for the Forest
Vidura’s Report and Portents
/ है ० बक। है २ एकसप्ततितमो<्ध्याय: कर्ण और दुर्योधनके वचन
karṇa uvāca | trayaḥ kileme 'dhanā bhavanti dāsaḥ putraś ca svatantrā ca nārī | dāsasya patnī tv adhanasya bhadre hīneśvarā dāsadhanaṃ ca sarvam ||
Wika ni Karna: “O marangal na Draupadī, tatlo ang sinasabing walang sariling karapatang-ari: ang alipin, ang anak na lalaki, at ang babaeng laging nasa ilalim ng kapangyarihan ng iba. At, o ginang, ang asawa ng alipin na ang amo’y bumagsak ang yaman—kasama ng buong ari-arian ng alipin—ay nasa kapangyarihan pa rin ng amo ng alipin.”
कर्ण उवाच
The verse illustrates how appeals to social/legal categories can be used to rationalize injustice. In the dice-hall context, Karṇa’s claim denies Draupadī autonomy by treating dependent persons as lacking property-rights, showing a collapse of dharma when power and rhetoric override compassion and moral restraint.
During the Kaurava-led dice-hall humiliation, Karṇa speaks against Draupadī, arguing that a slave, a son, and a dependent woman have no independent claim to wealth or self-determination. This supports the attempt to treat Draupadī as a transferable object after Yudhiṣṭhira’s loss, escalating the assembly’s wrongdoing.