सभा-पर्व (अध्याय ६०) — द्रौपदी-प्रश्नः सभायाम् / Draupadī’s Question in the Assembly
राजन! मेरी ओरसे यही धन दाँवपर रखा गया है। इसके बदलेमें तुम्हारी ओरसे कौन- सा धन दाँवपर रखा जाता है, जिस धनके द्वारा तुम मेरे साथ खेलना चाहते हो ।। दुर्योधन उवाच सन्ति मे मणयश्चैव धनानि सुबहूनि च । मत्सरश्न न मे<र्थेषु जयस्वैनं दुरोदरम्,दुर्योधन बोला--मेरे पास भी मणियाँ और बहुत-सा धन है, मुझे अपने धनपर अहंकार नहीं है। आप इस जूएको जीतिये
duryodhana uvāca | santi me maṇayaś caiva dhanāni subahūni ca | matsaraś ca na me 'rtheṣu jayasvainaṃ durodam ||
Sinabi ni Duryodhana: “Mayroon din akong mga hiyas at saganang kayamanan. Wala akong inggit o munting paglalaban tungkol sa mga ari-arian. Talunin mo ang sugarol na ito.” Sa bulwagan ng sugal, ang kanyang mga salita’y nagpapakita ng kunwa’y pagwawalang-bahala at pagtitiwala sa sarili, ngunit pinapaniwala rin nitong karaniwan lamang ang walang-ingat na asal ng pagtaya—na para bang ang laro at ang mga taong nakataya ay bagay na ‘dapat mapanalunan,’ hindi dapat hatulan ayon sa dharma.
दुर्योधन उवाच
The verse highlights how unethical action can be masked by confident rhetoric: claiming freedom from envy and attachment while participating in a destructive gambling contest. It invites reflection on dharma—true non-attachment is shown by right conduct, not by words used to justify harmful play.
In the Sabha (assembly) during the dice match, Duryodhana responds about stakes and wealth, asserting he has abundant jewels and riches and urging the other side to ‘win’ the gambler/dice-player—framing the contest as a matter of victory rather than moral restraint.