Shloka 16
अक्षविजय-प्रसङ्गः
Escalation of Wagers and Shakuni’s Repeated Declarations of Victory
बुद्धिमान् विदुरजी! मैं राजा धृतराष्ट्रकी आज्ञासे जूएमें अवश्य चलना चाहता हूँ। पुत्रको पिता सदैव प्रिय है; अतः: आपने मुझे जैसा आदेश दिया है, वैसा ही करूँगा ।। न चाकाम: शकुनिना देविताहं न चेन्मां जिष्णुराह्मयिता सभायाम् | आहूतो<हं न निवर्ते कदाचित् तदाद्ठितं शाश्रवृतं वै व्रतं मे,मेरे मनमें जूआ खेलनेकी इच्छा नहीं है। यदि मुझे विजयशील राजा धृतराष्ट्र सभामें न बुलाते, तो मैं शकुनिसे कभी जुआ न खेलता; किंतु बुलानेपर मैं कभी पीछे नहीं हटूँगा। यह मेरा सदाका नियम है
buddhimān vidurajī! ahaṁ rājā dhṛtarāṣṭrasyājñayā dyūte niyataṁ gantum icchāmi. putraḥ pitre sadā priyaḥ; ataḥ tvayā yathā niyukto ’smi tathā kariṣyāmi. na cākāmaḥ śakunena devitāhaṁ na cen māṁ jiṣṇur āhvayitā sabhāyām | āhūto ’haṁ na nivarte kadācit tad āsthitaṁ śāśvataṁ vai vrataṁ me ||
Sinabi ni Yudhiṣṭhira: “O marunong na Vidura, sa utos ni Haring Dhṛtarāṣṭra, tiyak na pupunta ako sa laro ng buto. Ang ama’y laging mahal sa anak; kaya gagawin ko nang ganap ang itinuro mo. Wala akong pagnanais magsugal. Kung hindi ako ipinatawag ng matagumpay na Haring Dhṛtarāṣṭra sa bulwagan, hindi sana ako kailanman makikipaglaro ng buto kay Śakuni. Ngunit kapag naanyayahan na, hindi ako uurong—iyan ang aking pangmatagalang panata.”
युधिष्ठिर उवाच