Shloka 3
Rājasūyābhiṣeka-darśana: Duryodhana’s Observation of the Consecration
दुर्योधनवच: श्रुत्वा धृतराष्ट्र जनाधिपम् । उपगम्य महाप्राज्ञं शकुनिर्वाक्यमब्रवीत्
duryodhanavacaḥ śrutvā dhṛtarāṣṭra janādhipam | upagamya mahāprājñaṃ śakunir vākyam abravīt ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Nang marinig ang mga salita ni Duryodhana, lumapit si Śakuni kay Haring Dhṛtarāṣṭra, panginoon ng mga tao—marunong bagaman bulag—at nagsalita sa kanya. Itinatakda ng tagpong ito ang simula ng isang payong may kalkulasyon: matapos ang ulat ni Duryodhana, kumilos si Śakuni upang impluwensiyahan ang matandang hari, at sinimulan ang mga pasyang unti-unting tinatabunan ang walang-kinikilingang dharma dahil sa pagkakapit sa anak at kapakinabangang pampulitika.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how counsel and proximity to power shape ethical outcomes: even a ruler famed for wisdom can be steered by persuasive advisers and familial attachment, leading to decisions that drift from dharma.
After hearing Duryodhana’s account, Śakuni goes to Dhṛtarāṣṭra and begins to speak—introducing the next phase of plotting and persuasion in the Sabha Parva storyline.