Shloka 10
यस्येमे कुण्डले दिव्ये सहजे देवनिर्मिते । कवचं च महाबाहो बालार्कसदृशप्रभम्,महाबाहो! इन कर्णके ये दोनों दिव्य कुण्डल जन्मके साथ ही प्रकट हुए हैं। किसी देवताने ही इन कुण्डलोंका निर्माण किया है। कुण्डलोंके साथ-साथ इनके शरीरपर यह दिव्य कवच भी जन्मसे ही पैदा हुआ है, जो प्रातःकालके सूर्यके समान प्रकाशित हो रहा है
yasyeme kuṇḍale divye sahaje devanirmite | kavacaṃ ca mahābāho bālārkasadṛśaprabham ||
Itinuro ni Śiśupāla ang mga di-mapagkakamalang tanda ng pabor ng mga diyos: ang bayaning ito’y may isang pares ng maningning na hikaw na sumilang kasama niya sa kapanganakan, nilikha mismo ng mga diyos; at kasabay ng mga iyon, taglay niya ang likás at makalangit na baluting pangdibdib, nagliliyab sa liwanag na gaya ng araw sa umaga. Ginamit ang paglalarawang ito upang idiin ang pambihirang tadhana at pag-iingat na iginawad sa kanya—na ang ganitong mga palatandaan ay nararapat kilalanin at pag-ingatan sa paghatol.
शिशुपाल उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how visible signs of divine endowment (inborn earrings and armor) are invoked to argue for a person’s exceptional status and protection; ethically, it cautions that power and destiny should be acknowledged with discernment rather than dismissed through envy or rash condemnation.
In the Sabha assembly context, Śiśupāla is describing a warrior marked by extraordinary, birth-born divine ornaments—earrings and armor shining like the morning sun—using this as rhetorical evidence of that warrior’s greatness and god-given protection.