अर्हणनिर्णयः
Decision on the Highest Honor at the Assembly
क्षितावन्न्धकवृष्णीनां वंशे वंशभूतां वर: । परया शुशुभे लक्ष्म्या नक्षत्राणामिवोडुराट्
kṣitāv andhakavṛṣṇīnāṁ vaṁśe vaṁśabhūtāṁ varaḥ | parayā śuśubhe lakṣmyā nakṣatrāṇām ivodurāṭ ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Sa daigdig na ito, sa angkan ng mga Andhaka at Vṛṣṇi, ang pinakadakila sa mga tagapagdala ng lahi ay nagningning sa sukdulang karilagan—gaya ng buwan, ang hari sa gitna ng mga bituin.
वैशम्पायन उवाच
True excellence is portrayed as both ethical and auspicious: the foremost bearer of a lineage brings order and confidence to society, shining as a standard for others—like the moon guiding the night sky.
The narrator Vaiśampāyana describes the eminent figure among the Andhakas and Vṛṣṇis appearing on earth and radiating extraordinary splendor, using the moon-among-stars comparison to emphasize his preeminence.