Adhyāya 32: Rājasūya-Dīkṣā and Appointment of Court Offices (राजसूयदीक्षा तथा अधिकारविनियोगः)
ततो बहुधनं रम्यं गवाढ्यं धनधान्यवत् | कार्तिकेयस्य दयितं रोहीतकमुपाद्रवत्,जाते-जाते वे बहुत धन-धान्यसे सम्पन्न, गौओंकी बहुलतासे युक्त तथा स्वामिकार्तिकेयके अत्यन्त प्रिय रमणीय रोहीतक- पर्वत एवं उसके समीपवर्ती देशमें जा पहुँचे
tato bahudhanaṃ ramyaṃ gavāḍhyaṃ dhanadhānyavat | kārtikeyasya dayitaṃ rohītakam upādravat |
Pagkaraan, narating nila ang Rohītaka—isang napakagandang lupain, sagana sa yaman, hitik sa mga baka, at may sapat na butil at mga panustos—na minamahal ni Panginoong Kārtikeya.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights an ideal of well-ordered prosperity—wealth, cattle, and grain—framed as a sign of a flourishing land and, by implication, of proper governance and auspicious divine favor.
Vaiśampāyana describes the party’s arrival at Rohītaka, portraying it as a beautiful and resource-rich region especially dear to Kārtikeya, marking a transition to events connected with that locale.