Shloka 666
Adhyāya 31: Rājasūya-samāgama — The Gathering of Kings and the Ordering of Hospitality
निषादान् पुरुषादांश्व कर्णप्रावरणानपि । महाबलशाली महातेजस्वी माद्रीकुमारने शूर्पारक और तालाकट नामक देशोंको जीतते हुए दण्डकारण्यको अपने अधीन कर लिया। तत्पश्चात् समुद्रके द्वीपोंमें निवास करनेवाले म्लेच्छजातीय राजाओं, निषादों तथा राक्षसों, कर्णप्रावरणोंकी- भी परास्त किया
niṣādān puruṣādāṁś ca karṇaprāvaraṇān api | mahābalaśālī mahātejasvī mādrīkumaras tu śūrparakaṁ ca tālakaṭaṁ ca nāma deśān jitvā daṇḍakāraṇyaṁ vaśam ānayat | tataḥ samudradvīpanivāsinaḥ mlecchajātiyān rājño niṣādān rākṣasāṁś ca karṇaprāvaraṇāṁś ca parājigāya |
Sinabi ni Sahadeva: Ang anak ni Mādrī—makapangyarihan sa lakas at maningning sa kagitingan—ay sumupil din sa mga Niṣāda, sa mga kumakain ng tao, at sa mga Karṇaprāvaraṇa. Sa pagdaig sa mga lupain na tinatawag na Śūrparaka at Tālakaṭa, isinailalim niya sa kanyang kapangyarihan ang gubat ng Daṇḍaka. Pagkaraan, tinalo rin niya ang mga haring mleccha (dayuhan) na naninirahan sa mga pulo ng dagat, kasama ang mga Niṣāda, ang mga Rākṣasa, at ang mga Karṇaprāvaraṇa. Inilalarawan ng talatang ito ang pananakop bilang pagpapalawak ng kaayusang hari sa mga taong nasa hanggahan at sa mapanganib na ilang—isang karaniwang temang etiko-politikal sa mga salaysay ng digvijaya sa Mahābhārata.
सहदेव उवाच
Educational Q&A
The verse reflects the epic’s political ethic that a ruler (or royal agent) extends order into wilderness and borderlands—subduing violent threats and integrating distant regions—presented as part of rājadharma and the consolidation of legitimate sovereignty.
In Sahadeva’s report of the campaign, Madri’s son is described as conquering Śūrparaka and Tālakaṭa, bringing Daṇḍakāraṇya under control, and then defeating island-dwelling mleccha kings along with groups named Niṣādas, Puruṣādas, Rākṣasas, and Karṇaprāvaraṇas.