Shloka 1
Bhīmasena’s Digvijaya and Tribute Return (भीमस्य दिग्विजयः धननिवेदनं च)
ऑपन--माज बक। अकाल सप्तविशो<डध्याय: अर्जुनका अनेक पर्वतीय देशोंपर विजय पाना वैशम्पायन उवाच एवमुक्त: प्रत्युवाच भगदत्तं धनंजय: । अनेनैव कृतं सर्वमनुजानीहि याम्यहम्,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! उनके ऐसा कहनेपर धनंजयने भगदत्तसे कहा --'राजन्! आपने जो कर देना स्वीकार कर लिया, इतनेसे ही मेरा सब सत्कार हो जायगा, अब अज्ञा दीजिये, मैं जाता हूँ"
Vaiśampāyana uvāca: evam uktaḥ pratyuvāca bhagadattaṃ dhanañjayaḥ | anenaiva kṛtaṃ sarvam anujānīhi yāmy aham ||
Sinabi ni Vaiśampāyana: Nang masabi iyon, sumagot si Dhanañjaya (Arjuna) kay Bhagadatta, “Mahal na Hari! Sapat na sa akin ang iyong ipinangakong gagawin; dito pa lamang ay ganap na ang parangal para sa akin. Pahintulutan mo ako—ako’y aalis na ngayon.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores restraint and propriety: a pledged act or assurance is accepted as sufficient honor, reflecting dharmic courtesy rather than demanding further concessions.
After Bhagadatta speaks, Arjuna responds respectfully, saying the matter is already settled by what has been agreed, and asks permission to depart.