Jarāsandha–Bhīma Niyuddha-prastāvaḥ
Commencement of the Regulated Duel
स्वस्त्यस्तु कुशलं राजन्निति तत्र व्यवस्थिता: । त॑ नृप॑ नृपशार्दूल प्रेक्षमाणा: परस्परम्,भरतवंशशिरोमणे! शत्रुओंका नाश करनेवाले वे सभी नरश्रेष्ठ राजा जरासंधको देखते ही इस प्रकार बोले--“महाराज! आपका कल्याण हो।” जनमेजय! ऐसा कहकर वे तीनों खड़े हो गये तथा कभी राजा जरासंधको और कभी आपसमें एक दूसरेको देखने लगे
Vaiśampāyana uvāca — svasty astu kuśalaṃ rājann iti tatra vyavasthitāḥ | te nṛpa nṛpaśārdūla prekṣamāṇāḥ parasparam, bharatavaṃśaśiromaṇe |
Sinabi ni Vaiśampāyana: Nakatayo roon, binati nila ang hari sa magalang na pagpapala, “Nawa’y maging mapayapa at ligtas, O Hari!” Pagkaraan, ang tatlong dakilang lalaki—matatag sa kanilang layon—ay tumindig; at, O tigre sa mga hari, hiyas ng angkan ng Bharata, sila’y tumingin ngayon kay Haring Jarāsandha at ngayon sa isa’t isa, na wari’y tahimik na tinataya ang susunod na hakbang sa isang masidhing sagupaan ng katarungan at kapangyarihan.
वैशम्पायन उवाच
Even in moments charged with rivalry and impending conflict, dharmic conduct begins with restraint and proper speech: the formal blessing to the king models royal etiquette and self-control, signaling that political aims should be pursued without abandoning civility.
After greeting the king with an auspicious benediction, the visitors rise and exchange glances—alternating between looking at Jarāsandha and at each other—indicating a tense, strategic pause before the next move in their encounter.