मागधगिरिव्रजप्रवेशः — Entry into Girivraja and Jarāsandha’s Protocol Inquiry
तिष्ठतो मथुरायां वै कृष्णस्याद्भुतकर्मण: । एकोनयोजनशते सा पपात गदा शुभा,भारत! उसी वैरके कारण बलवान् मगधराजने अपनी गदा निन्यानबे बार घुमाकर गिरिव्रजसे मथुराकी ओर फेंकी। उन दिनों अद्भुत कर्म करनेवाले श्रीकृष्ण मथुरामें ही रहते थे। वह उत्तम गदा निन्यानबे योजन दूर मथुरामें जाकर गिरी
tiṣṭhato mathurāyāṃ vai kṛṣṇasyādbhuta-karmaṇaḥ | ekona-yojana-śate sā papāta gadā śubhā, bhārata |
Wika ni Vaiśampāyana: Habang si Kṛṣṇa, na tanyag sa mga kababalaghan niyang gawa, ay naninirahan sa Mathurā, doon din bumagsak ang mapalad na gada—inihagis mula sa malayo, kapos lamang sa isang daang yojana. Ipinakikita ng pangyayaring ito ang abot ng poot ng isang hari at ang paglala ng alitan; at ang pag-iral ni Kṛṣṇa sa Mathurā ay naglalagay sa sandaling iyon na wari’y binabantayan ng pambihirang kapangyarihan at tadhana.
वैशम्पायन उवाच
Unchecked enmity and pride can project violence across great distances, but the narrative also frames events under the watch of higher, extraordinary agency—suggesting that power must be governed by restraint and dharmic judgment.
Vaiśampāyana reports that while Kṛṣṇa was living in Mathurā, an excellent mace—thrown from far away—landed there, described as falling at a distance just short of one hundred yojanas.