Vaiśravaṇa-sabhā-varṇanam
Description of Kubera’s Assembly Hall
धनदं राक्षसाक्षान्ये पिशाचाक्ष॒ उपासते । पारिषदै: परिवृतमुपायान्तं महेश्वरम्,दूसरे-दूसरे राक्षत और पिशाच भी धनदाता कुबेरकी उपासना करते हैं। पार्षदोंसे घिरे हुए देवदेवेश्वर, त्रिभुवनभावन, बहुरूपधारी, कल्याणस्वरूप, उमावल्लभ भगवान् महेश्वर जब उस सभामें पधारते हैं, तब पुलस्त्यनन्दन धनाध्यक्ष कुबेर उनके चरणोंमें मस्तक रखकर प्रणाम करते और उनकी आज्ञा ले उन्हींके पास बैठ जाते हैं। उनका सदाका यही नियम है। कुबेरके सखा भगवान् शंकर कभी-कभी उस सभामें पदार्पण किया करते हैं
dhanadaṁ rākṣasākṣā anye piśācākṣa upāsate | pāriṣadaiḥ parivṛtam upāyāntaṁ maheśvaram |
Sinabi ni Nārada: “Maging ang iba pang mga rākṣasa at piśāca ay sumasamba kay Dhanada (Kubera), ang tagapagkaloob ng yaman. At kapag si Maheśvara—na napalilibutan ng Kaniyang mga kasamahan—ay dumarating sa bulwagang iyon, si Kubera, panginoon ng mga kayamanan at anak ni Pulastya, ay yumuyuko at inilalapat ang ulo sa paanan ni Śiva, tinatanggap ang Kaniyang utos, at saka umuupo sa tabi Niya. Ito ang palagiang tuntunin ng asal ni Kubera. Si Śaṅkara, kaibigan ni Kubera, ay minsan-minsa’y dumadalaw din sa bulwagang iyon.”
नारद उवाच
The passage highlights dharmic protocol and humility: even a powerful deity of wealth (Kubera) maintains disciplined reverence toward a higher divine authority (Śiva). Status and power do not cancel the obligation to honor rightful hierarchy and to act with restraint and devotion.
Nārada describes the prestige of Kubera—worshipped even by rākṣasas and piśācas—and then depicts a scene in the assembly hall where Śiva arrives with his attendants. Kubera respectfully bows at Śiva’s feet, receives his instruction/permission, and sits near him, following his established rule of conduct.