Shloka 4
मौसलोत्पत्तिः — The Birth of the Musala and the Sages’ Pronouncement
उसे देखनेपर बड़े-बड़े धनुर्धर वीर उसके ऊपर लाखों बाणोंका प्रहार करते थे; परंतु सम्पूर्ण भूतोंका विनाश करनेवाले उस कालको वे वेध नहीं पाते थे ।। उत्पेदिरे महावाता दारुणाश्ष् दिने दिने | वृष्ण्यन्धकविनाशाय बहवो लोमहर्षणा:,अब प्रतिदिन अनेक बार भयंकर आँधी उठने लगी, जो रोंगटे खड़े कर देनेवाली थी। उससे वृष्णियों और अन्धकोंके विनाशकी सूचना मिल रही थी
utpedire mahāvātā dāruṇāś ca dine dine | vṛṣṇyandhakavināśāya bahavo lomaharṣaṇāḥ ||
Wika ni Vaiśampāyana: Araw-araw, paulit-ulit na bumabangon ang mga nakapanghihilakbot na unos, nakapangingilabot at nakapagpapatindig-balahibo—mga masamang pangitain na nagbabadya ng pagkalipol ng mga Vṛṣṇi at mga Andhaka. Kahit ang mga makapangyarihang mamamana ay magpaulan ng di-mabilang na palaso sa kanilang nakikita, hindi pa rin nila mabubutas o mapipigil si Kāla, ang Panahon—ang tagapagwasak ng lahat ng nilalang; kaya’t itinatampok ng salaysay ang di-maiiwasang paghinog ng tadhana mula sa mga naunang sanhi.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the inevitability of Kāla (Time): even heroic power cannot avert the ripening of destined consequences. Ethical force lies in recognizing that collective actions and prior causes culminate in unavoidable outcomes.
Repeated, terrifying winds arise day after day as ominous signs indicating the impending destruction of the Vṛṣṇi and Andhaka clans, setting the atmosphere for the Mausala Parva’s account of the Yādavas’ end.