महाथनुर्धर: श्रीमानमित्रगणतापन: । पांचालराजकुमार, पांचाल महारथी और महामनस्वी पुरुषसिंह धृष्टद्युम्मन उन पैदल सैनिकोंका संहार करके भीमसेनको आगे किये शीघ्र ही वहाँ दिखायी दिये। वे महाधनुर्धर, तेजस्वी और शत्रुसमूहोंको संताप देनेवाले हैं ।।
sañjaya uvāca |
mahā-dhanurdharaḥ śrīmān mitra-gaṇa-tāpanaḥ |
pāñcāla-rāja-kumāraḥ pāñcāla-mahā-rathī ca mahā-manāḥ puruṣa-siṃhaḥ dhṛṣṭadyumnaḥ sa padāti-sainyān saṃhṛtya bhīmasenaṃ puraskṛtya śīghraṃ tatra dṛśyate |
sa mahā-dhanurdharaḥ tejasvī ca śatru-samūha-tāpanaḥ ||
pārāvata-savarṇāśvaṃ kovidāra-maya-dhvajam |
Wika ni Sañjaya: Ang maringal na dakilang mamamana—yaong nagpapaliyab sa hanay ng mga kaaway—ang prinsipe ng Pāñcāla, ang mahāratha ng Pāñcāla, ang mataas ang loob na leon sa mga tao, si Dhṛṣṭadyumna, matapos lipulin ang mga kawal na naglalakad at ilagay si Bhīmasena sa unahan, ay mabilis na nagpakita roon. Siya’y makapangyarihang mamamana, maningning sa lakas, at tagapagpahirap sa hukbo ng kaaway. (Nakita siya) na may mga kabayong kulay-kalapati at bandilang yari sa kahoy na kovidāra.
संजय उवाच
The verse highlights kṣatriya-dharma in practice: disciplined leadership under pressure, swift action after protecting one’s side, and the ethical ideal of placing a powerful protector (Bhīma) at the forefront to safeguard the army while pursuing victory.
Sañjaya describes Dhṛṣṭadyumna—Pāñcāla’s prince and a foremost chariot-warrior—who, after slaughtering enemy foot-soldiers, advances rapidly with Bhīma leading, and is identified by his dove-colored horses and kovidāra-made banner.