अर्जुन चापि योद्धारं त्वदीया: प्राद्रवन् भयात् । श्रीकृष्ण जिसके सारथि हैं, उस श्वेत घोड़ोंवाले रथ और अर्जुन-जैसे रथी योद्धाको आते देख आपके सैनिक भयसे भागने लगे
arjunaś cāpi yoddhāraṃ tvadīyāḥ prādravan bhayāt | śrīkṛṣṇa-yasya sārathiḥ sa śveta-aśva-rathaḥ arjuna-sadṛśa-rathī yoddhā āgacchann iti dṛṣṭvā tava sainyāni bhayāt palāyanta |
Sinabi ni Sañjaya: Nang makita si Arjuna na papalapit sakay ng karwaheng hinihila ng mga puting kabayo—na si Śrī Kṛṣṇa ang sais—at masilayan ang isang mandirigmang karwahe na kapantay ni Arjuna, ang inyong mga kawal ay sinakmal ng takot at nagsitakas.
संजय उवाच
The verse highlights how moral authority, clarity of purpose, and inspired leadership—symbolized by Kṛṣṇa as Arjuna’s charioteer—can shatter an opponent’s morale. Fear spreads when confidence in one’s cause and command collapses, showing that inner resolve is as decisive as physical strength.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that as Arjuna advances in his white-horsed chariot with Kṛṣṇa driving, the Kaurava soldiers (your men) panic and begin to run away, intimidated by the sight of Arjuna and the presence of Kṛṣṇa guiding him.