कृष्णसारथिमायान्तं दृष्टवा श्वेतहयं रथम्
kṛṣṇasārathim āyāntaṃ dṛṣṭvā śvetahayaṃ ratham
Sinabi ni Sañjaya: “Nang makita nilang papalapit ang karwaheng pandigma na hinihila ng mga puting kabayo, at si Kṛṣṇa ang tagapagmaneho, nakilala nila ang pagdating ng karwaheng ginagabayan ng banal na kapangyarihan ni Arjuna—hindi lamang tanda ng lakas sa digmaan, kundi ng pag-iral ng matalinong payo at matuwid na estratehiya sa gitna ng kaguluhan ng labanan.”
संजय उवाच
The verse highlights the ethical and practical significance of right guidance in conflict: Kṛṣṇa as sārathi symbolizes discerning counsel that steers power toward dharma, implying that victory is not only force but also righteous direction and clarity of purpose.
Sañjaya reports the sight of a white-horsed chariot approaching with Kṛṣṇa as its charioteer—an identifying battlefield image that signals the arrival of the Pandava side’s principal chariot (associated with Arjuna) and the imminent engagement it brings.