तच्छुत्वा कुरुराजस्य शूरार्यसदृशं वचः । सूतो हेमपरिच्छन्नान् शनैरश्वानचोदयत्,कुरुराज दुर्योधनकी वह श्रेष्ठ शूरवीरोंके योग्य बात सुनकर सारथिने सोनेके साज- बाजसे सजे हुए घोड़ोंको धीरे-धीरे आगे बढ़ाया
tac chrutvā kururājasya śūrāryasadṛśaṃ vacaḥ | sūto hemaparicchannān śanair aśvān acodayat ||
Sabi ni Sañjaya: Nang marinig ang mga salita ng hari ng Kuru—mga salitang karapat-dapat sa mararangal na mandirigma—marahang inudyukan ng kutsero ang mga kabayong may gintong palamuti upang umusad nang dahan-dahan.
संजय उवाच
Even in warfare, conduct should remain ārya (noble) and controlled: the charioteer advances śanaiḥ (gently), reflecting disciplined action rather than impulsive aggression.
After hearing the Kuru king’s heroic words, the charioteer slowly urges forward the horses decorated with golden harness, indicating the chariot’s measured advance in response to the king’s command.