उपप्रेक्षसि राधेय कक्व ते धर्मस्तदा गत: । '(याद है न
upaprekṣasi rādheya kva te dharmas tadā gataḥ |
Sinabi ni Sañjaya: “O anak ni Rādhā (Karṇa), ngayon ay sinusuri at hinahatulan mo—ngunit saan napunta ang iyong dharma noon? Nang sabihin mo kay Draupadī nang may malupit na katiyakan, ‘Kṛṣṇā, nalipol na ang mga Pāṇḍava, nahulog magpakailanman sa impiyerno; pumili ka ng ibang asawa,’ at tinitigan mo siya nang malapitan, walang hiya at walang pagpipigil—nasaan ang iyong katuwiran noon?”
संजय उवाच
Moral scrutiny is hollow without self-accountability: one who questions dharma in others must face one’s own past violations—especially cruelty in speech and the humiliation of the vulnerable.
Sañjaya rebukes Karṇa by recalling his earlier harsh words to Draupadī, contrasting Karṇa’s present posture of judgment with his prior lapse of dharma during her humiliation.