यदा सभायां राजानमनक्षज्ञं युधिष्ठिरम् । अजैषीच्छकुनिर्ज्ञानात् क्व ते धर्मस्तदा गत:
yadā sabhāyāṁ rājānam anakṣajñaṁ yudhiṣṭhiram | ajaiṣīc chakunir jñānāt kva te dharmas tadā gataḥ ||
Wika ni Sañjaya: “Nang sa kapulungan ng mga hari, nang si Śakuni—na ganap na batid ang sariling panlilinlang—ay nagwagi laban kay Haring Yudhiṣṭhira na walang kaalaman sa laro ng sugal na dice, saan napunta ang iyong dharma noong sandaling iyon?”
संजय उवाच
The verse indicts selective morality: one cannot claim dharma in war or judgment while ignoring blatant adharma committed earlier—especially deliberate deceit against an unskilled opponent in a public royal setting.
Sañjaya challenges the Kaurava side (implicitly Dhṛtarāṣṭra and his party) by recalling the dice-hall episode: Śakuni knowingly cheated and defeated Yudhiṣṭhira, and Sañjaya asks where their sense of dharma was at that moment.